WAT BETEKENT DE CORONACRISIS VOOR PASTORAAT IN DE MEERWENDE?

WAT BETEKENT DE CORONACRISIS VOOR PASTORAAT IN DE MEERWENDE?
Voor de ouderen was het bericht die donderdag een schok. Maar als pastoraal team moesten we heel snel handelen. De bijeenkomst op de vrijdag erna moest worden “afgezegd” en de uitgenodigde bewoners moest worden verteld dat het samenzijn niet doorging. Veel ouderen keken uit naar deze jaarlijkse bijeenkomst. Ondanks de teleurstelling waren zij het eens met de genomen maatregel.

Ook zou die vrijdag afscheid genomen worden van ds. Bert Griffioen. Hoe moest dat nu? We konden hem toch niet “zomaar” laten vertrekken? Ja dus; het is niet anders. Inmiddels heeft mevrouw Van Zoelen het afscheidscadeau (een VVV-bon en een grote kaart met alle handtekeningen) namens de bewoners al bij Bert bezorgd. En….we hopen als gemeente nog op een ander moment afscheid te nemen.

Maar kort daarna gingen de deuren van De Meerwende “op slot”. Nog een grote schok. De zorgleiding moest (in navolging van alle zorginstellingen) bezoek “buiten de deur” houden en dat duurt nu nog steeds voort.
Dat betekent onder meer dat ook de wekelijkse kerkdiensten, niet op de normale manier kunnen doorgaan; dus ook de protestantse diensten niet. Gelukkig is in De Meerwende kort geleden een interne video-verbinding aangelegd. Na wat aanloopproblemen verzorgt pastor Van Zoelen nu wekelijks de kerkdienst. Alle bewoners kunnen vanuit hun kamer de zondagsdienst bijwonen. Hulde aan haar en haar team om dit meteen op te zetten, want ook andere pastores mogen niet meer “binnenkomen”.

Maar deze “sluiting” betekent voor de bewoners ook: geen bezoek meer, geen activiteiten in de binnentuin, niet meer een wandelingetje in het voorjaarszonnetje, maar ook… geen bezoek meer vanuit de eigen kerkgemeenschap, Héél ingrijpend allemaal voor familie, vrijwilligers, kerkelijk bezoekers, personeel maar vooral: de bewoners!
Voor ons als pastoraal team vanuit de Pelgrimsgemeente betekende dit dus ook: niet meer naar binnen. Vanaf dát moment hebben we geprobeerd om zo regelmatig mogelijk te bellen met bewoners waar we ons “verantwoordelijk” voor voelen. We doen een boodschapje voor hen, sturen af en toe een kaartje en proberen hen “op te beuren”. En waar persoonlijk bellen niet mogelijk is, proberen we contact te houden met familieleden, zodat we toch (een beetje) op de hoogte zijn van het wel en wee daarbinnen.

Maar dat ook “de oudsten onder ons” weerbaar en flexibel zijn, mag blijken uit de reacties die we kregen. Natuurlijk vindt iedereen het stil en saai. En vanzelfsprekend maakt men zich zorgen over de toekomst. Het gaat immers om mensen die aan het einde van hun levensweg zijn en zich zorgen maken of zij nog een andere, vrolijker tijd mogen meemaken. Toch vertelde één bewoner: “Het is wel stil en saai, maar in de oorlog was het veel erger. Toen zat je binnen in de kou zonder eten. Nu in een verwarmde kamer, met goed eten en aandacht. Daarvoor ben ik dankbaar”.

Het laat maar weer zien, dat wij er goed aan doen positief te blijven. En de verzorging? Die vindt men fantastisch en ontzettend lief. Die helpen, naast hun verzorgende taken, de mensen met beeldbellen, brengen bewoners naar beneden om achter glas hun familie te zien, brengen attenties die bewoners aangeboden krijgen rond en ga zo maar door. Wat zijn ook deze verzorgenden toch weer kanjers!

Maar naast deze dagelijkse beslommeringen worden ook gezellige activiteiten georganiseerd. Dat mag niet binnen,
maar kan met dit mooie weer gelukkig wel buiten. Levende muziek op het binnenplein, grote stoepkrijttekeningen, een draaiorgel enzovoort. Ook de kinderen van de Pelgrimsgemeente hebben van zich laten horen: zij bezorgden voor alle protestantse bewoners met Pasen een leuk pakketje met chocolade eitjes voor elke bewoner.

En de (nabije) toekomst? Die is nog steeds onzeker! Afgelopen dinsdag hebben we van Mark Rutte ge-hoord dat er voorlopig nog steeds geen bezoek in o.a. De Meerwende mag komen. Dat betekent géén familie, kinderen of vrienden op bezoek. Maar ook als pastoraal team mogen we voorlopig nog niet binnenkomen.

Maar…we laten hen niet in de steek! We blijven bellen en contact onderhouden. Heel veel sterkte gewenst.
terug